Zaterdag 7 juni behaalde Huizen C2 haar tweede kampioenschap van het jaar. Na het zaalkampioenschap werd ook de tweede helft veld als eerste in de 4e klasse C-jeugd afgesloten. Een felbevochten 4-5 zege bij concurrent MIA C3 was voldoende om dit kampioenschap binnen te halen.

Hieronder het wedstrijdverslag van Leontien. 

"De wedstrijd was heel belangrijk. We moesten winnen anders was MIA kampioen en dat wouden we natuurlijk niet.  MIA was ervan overtuigd dat ze kampioen werden, dus hadden ze hun haren (en sommigen handen) al helemaal oranje gespoten.

De wedstrijd begon goed. Na 10 minuten scoorde Brandon een afstandschot. Na 5 minuten scoorde MIA, een doorloopbal tegen Jasper. Daarna scoorde Harm een afstandschot. Maar toen kreeg Carmelita een strafworp tegen. Doordat het meisje van Carmelita nogal vervelend was en haar elke keer duwde, ook toen ze een doorloopbal wou nemen, kreeg Carmelita een strafworp mee, en die scoorde ze: 2-3 voor ons. Er was een kleine miscommunicatie en daardoor liet Jeanine een kort schot door. Vlak voor tijd scoorde Harm een doorloopbal, 3-4 voor ons. Ondertussen waren de emoties hoog opgelopen. Het meisje van Carmelita bleef maar duwen, en toen was het rust.

We kregen nog even een paar aanwijzingen door en we gingen het veld weer op. Ik ging erin voor Jeanine en Mike voor Brandon. Het meisje van Jeanine was ook gewisseld, dus ik had een meisje wat er net in kwam. Er was vanaf het begin al onenigheid tussen mijn meisje en mij, ze liep de hele tijd te duwen, en ik duwde natuurlijk terug. Ze zei er wat van en dat kon ik niet hebben, dus zei ik wat terug. Dat heeft de scheids gemerkt, en dus zei hij er wat van. Toen begon ik eigenlijk pas goed te spelen en scoorde een doorloopbal. Vlak daarna waaide een verdwaald schotje van de heer van Jasper er in, dus het stond 4-5 in ons voordeel. We hadden nog 12 minuten te spelen en het bleef spannend. De verdediging moest het dicht houden, terwijl de aanval heel rustig al tijd rekkend echt goede kansen moest proberen te benutten. Dat lukte goed. Toen uiteindelijk het verlossende eindsignaal klonk, waren we allemaal ontzettend blij. We kregen een oorkonde en een zak snoep. MIA ging zielig zitten bij een boom en taart eten.

Dit was het laatste verslag van dit seizoen en van dit geweldige team. En het is gelukt om het schriftje vol te maken. En bij deze wil ik namens het team Mike en Tamara bedanken voor het geweldige seizoen."